Altında oturduğum bu tavan, gönlümdekinin duama düşüşü ve silüetinin aklıma akseden o heybetli duruşu. Kuşlara konuşup, kaldırım taşlarına gülümsemek, yağmur damlalarına hâl çare anlatır olmak, gözlerinden avuçlarına damlayan semanın gözyaşları. Bir buket gül uzatsam kurur gider, bilirim. Ben gönlümü teslim edeceğim Efendim. Belki güller kada…Daha Fazla Oku