2013’te Bir Dersten 🕊️
Zennuni Mısri memleketten çıkmış. Nedeni ise bir kör serçeymiş. Bir ağacın altında oturmuş. Ağacın dalında serçeyi görmüş. Gözleri yok serçenin, şaşırmış. “Allah’ım böylesi mahluk nasıl yer nasıl içer?” dediğinde düşüvermiş yere. Yere düşen serçenin önünde bir de ne görsün bir kap içerisinde yiyecek, diğer bir kap içerisinde su var. Zennun, “Allah!” demiş çıkmış. 2 yıl görünmemiş. İşte o 2 yıl görünmediği zamanda bir kıssası var:

Bir gün Kâbe’ye doğru inerken bir fakir gördüm. Kabe’nin dış duvarlarını seyrediyordu. Selam verdim, “Esselamu aleyke ya faqirAllah,” dedim. “Aleykesselam Ya Zennun.”dedi.
İsmimle bana hitap edince durdum, ona baktım, yanına geldim.” İsmimi nereden biliyorsunuz efendim?”dedim. “Allah’ı bilene bilinmedik kalır mı ki?”dedi. Yine durdum Allah Allah dedim. “Sizin isminiz ne Efendim?”
“Git Kâbe’ye sor,”dedi. “Kâbe’den mi? Ben daha o seviyeye gelmedim, Kâbe bana cevap vermez ki,”dedim. “Verir verir git zemzemle abdest al iki rekat namaz kıl ve de ki, o kapıdaki fakir ile tevessül ediyorum Kâbe’den onun ismini duymak istiyorum de, duyacaksın.”dedi. Gittim aynını yaptım. Çok heyecanlıydım selamdan sonra dediği duayı söyledim.
Kabe bana 3 kez dedi ki; Habibi, Habibi, Habibi…
Sevgilim dedi.

Koşa koşa gitmiştim yanına. Selam verdim “Ne dedi?”dedi, “Habibi Habibi Habibi dedi.”dedim. “Vallahi bana 35 yıldır Habibi diyor ben de artık ismimi bilmiyorum,” dedi.

Dudakları çatlamıştı, yüzünde de sinekler vardı. Sinekleri kovmak istedim, “Aman elleme dedi, elleme. Çekilen her eziyet için Allah bin kişiyi şefaat ettirtecek bana.”dedi. İyice şaşırıyordum. Ne söylese ne yapsa ona karşı sevgim, aşkım artıyor kendimden geçiyordum. Dudaklarının çatlaklığını görünce, “Efendim size su getireyim mi?”dedim. “Çok iyi olur 35 yıldır ağzıma su vurmadım.”dedi. “Ne?” dedim “Evet,”dedi, “35 yıldır ağzıma su vurmadım.”
“Niye ki efendim?”
“Allah ayette diyor ya, ‘O ne kötü içecektir ki insanları kötülüğe sevk eder, götürür.’ İşte o ayetten dolayı ben de ağzıma hiç içecek sürmedim belki o kötü içecekten ağzıma girer korkusuyla asla ağzıma vurmadım.”dedi.
Sevgim iyice artmıştı. Koştum su getirdim, geri döndüğümde orada yoktu. Bir bu yana bir o yana koşarak Habibi, Habibi diyorum. Geldim, Habibi oturmuş sessiz bir şekilde yan tarafa doğru eğilmiş. Habibi diyorum ses çıkarmıyor. Boynunu elledim, Habibi vefat etmiş… Ne kadar ağladım bilmiyorum kendimden geçmiştim. “Allah’ım daha yeni bulmuştum, senin sevdiğini yeni bulmuştum!”

Gittim kefen alıp geldim ki, yerinde yoktu. O tarafa koşuyorum bu tarafa koşuyorum kimse tanımıyordu. Mekkenin bütün sokaklarını gezmiştim, bir yandan ağlıyor bir yandan Habibi diyordum, bulamadım. Sonunda yorgun bir şekilde geri döndüm. “Eyne Habibi?” diyordum ağlayarak, “Nerede Sevgili…”
Kabe’den bir ses işittim; “Ya Zennun! Yalnızca sen mi ona özlemdesin zannedersin? Vallahi Azrail ile 70 melaikesi onu 7 kez aradılar, bulamadılar. O Allah’ın huzuruna gitti.”

Allah’ın saltanatında hazinesinde neler neler var, idrakimizin bile alamayacağı bir hazneye sahip. Sıkıntı çekmeye alışın, sıkıntıyı kendinize sorun etmeyin. Dünyada rahat yoktur diyor Efendimiz. Gelen sıkıntılara kendinizi hazırlıklı yapın. İlaç olsun. Kadere rıza göstermek ilaçtır. Hemhal olacağınız insanlar Allah’ın sevdikleri olursa rahat edersiniz.

07.03.2013
Efendi Hzleri. 🌹