Arafat insana hikayenin sonunu sunuyor gibi olsa da ardında dağ gibi bir arayış var. Sevdiğim bir şiirin şu dizelerini hatırlıyorum:

“aradı
arayış ibresinden gözünü ayırmadı
karnı aç
üstü başı lime lime
artık narin ayakları çiziklerle dolu
dirseklerinde yara kabukları
gerçi bu kadarı, böylesi
başlarken hiç akla gelmezdi
lakin hayret!…Daha Fazla Oku

“aşkî’yi âzâd eyle
cemâlinle şâd eyle
-kulum!- diye yâd eyle
meded amân Allahım”

“Hiç bir zaman umutsuzluğa kapılma.Belki Sen göle talibsin,lakin Rabbin senin için derya saklıyordur.. Allah’ın ﷻ rahmeti büyüktür..”

Gecenin karanlığında, ALLAH ﷻ ile başbaşa kaldığında çocuk gibi davran. 🥀
Zira çocuk; istediğini alıncaya kadar gözyaşı döker…🥀