“Manevi çöküntüye (meshi manevi) uğramanın alameti iki şeydir: insana vaaz ve nasihatin tesir etmemesi, işlenen günahlardan elem ve üzüntü duymaması.”

Gavs-i Hizani Seyyid Sıbğatullah Arvâsi hz.

İmam Sübkî, Daru’l-hadis’de görev yaparken, teheccüt kılmak için geceleri medreseye gelir ve yere kapanıp yüzünü, gözünü bir halıya sürer ve şöyle derdi:

“BURAYA İMAM NEVEVİ’NİN AYAKLARI DEĞMİŞTİR.”🌹

[Tabakatu’ş-Şafiiyyeti’l-kübra, 8,396]