“Ben sizin Rabbiniz değil miyim?”
-Evet, elbette! Şahidiz!”
(A’raf, 172)

Beni derinden etkileyen bu ayete mukabelede denk gelince durdum. Hayal ettim. Dünya uğultusunun ortasında O sadâyı arıyoruz ömrümüzce. Canhıraşla her tecrübede, her ânımızda “evet elbette!” ile..

Ramazan’ın vedasının hüznüyle, hayırlı bayramlar🌷

Muhammed Gazzali’ye bir genç sordu:

-hocam namazı terk edenin hükmü nedir?

-onu alıp camiye götürmendir.

davetçi olun, kadı değil…