Ehmedê Xanî – Çar Goşe (şehîdê Kerbela)

Fate ‘umrî fî hewa ke ya hebîbî kulle hal
Ah û nalem hem demem şod der fîraqet mah û sal
Ger benim kanim dilersin çokden olmiştir helal
Dîn û ebter bûm ji işqê, min nema ‘eql û kemal

Ente fikrî fî fûadî, ente rûhî fî cesed
Leşkerê xemhayê to milkê dilem wîranî kerd
Dade geldim işq elinden, îsterem senden meded
Wan Tetaran birne yexma ‘eql û dîn û mulk û mal
Tale xemmî zade hemmî şae’ sirrî fîl mela
Teşneyê camê wîsalem çun şehîdî Kerbela
Yoqsa sen dîwane oldun, nîce halim ey dîla
Ya ji nû ve îşweyek da min hebîba çavxezal

Bîte hîcranen hebîbî leste mînnî alîmen
Her dem ez derdê fîraqet xafilî ez halê men
Can û dilden erzî kildim halimî canane ben
Erzîhala min tu xafil, qet nepirsî erzîhal
Hel lena mîn nî’metî wesl-il hebîbî mîn nesîb?
ûfîtadem ber derit, bîçare, sergerdan, xerîb
Derdimiz çok, lêk-î senden one yok hiçbir tebîb
Ey tebîbê min, dewayê derdê Xanî her wîsal

350 yıl kadar önce dört farklı dilde yazılmış tasavvufi bir şiir.

03.10.2026 tarihli dersten alınmıştır