ALLAH AĞLAYANLARI SEVER…

Kundaktaki bebekler hürmetine, beli bükük huzurunda duran yaşlılar hürmetine…
Ne güzel bir dua değil mi? Şöyle iç alemine doğru biraz yolculuk yapalım isterseniz.
Bir söz duymuştum, beni öyle etkiledi ki!
“Allah’tan gam ve keder isteyin. İsteyin ki gözyaşı doğsun. Allah ağlayanları sever. ”
Ebu’l Hasan Harekâni Hazretlerinin bu sözü ağlanacak hallerine gülen onca insana ders niteliğinde. Sahi insana onca nasihat, bunca musibet neden etki etmez ki? Bakın şimdi bu güzel sözün içeriğinde neler gizli neler…
Ağlamak ince iştir. Öz ağlamadan göz ağlamaz derler bizde.. Pamuk ipliğini düşünün iki taraftan çekiştirildiğinde ne olur? İncelir, incelir ve kopar. İşte insanın özü de incelirse; koptuğu yerden incilerini dökmeye başlar. Ağlamak da herkesin harcı değilmiş demek ki! “Tevbe edenlerle oturun. Çünkü onların kalpleri yumuşak olur. (İncedir) Şeftali ağacının dalı yere doğru sarkmış. Meyvelerinin ağırlığından. Bir dalda aynı yaprağa bağlı iki meyve oluşmuş. Olgunlaşmış olanla beraber yanındaki de kopup geliyor. Olgunlaşmış olanı daha parçalamadan içinin suyu akmaya başlar değil mi? Olmayan ise ısırdıkça kart kurt ses çıkar. İşte kalbi yumuşak olanın bıçağa ihtiyacı yoktur. Dokunsan yeter. Ama diğeri, hamlığını(olgunlaşmamış) hemen belli eder.
Bebekler doğarken ağlaya ağlaya dünyaya gelirler. Farkettiniz mi bilmem çoğu seksen yaşını aşanların da gözleri hep ıslak…Allah Teâlâ da Tevbe sûresi’nin 41. âyetinde “Az gülsün çok ağlasınlar!” buyurmaktadır. Biri geliyor ağlıyor, diğeri gidiyor ağlıyor. Dua ederken kundaktaki bebekler, beli bükük yaşlılar hürmetine diyor. Henüz dünyanın kirine bulaşmamış olanda da göz yaşı var, dünyayı arkasında bırakıp, geçip gidecek olanda da… İnce kalplerden inciler süzülür. İki ağlayanın hürmetine Mevlam duaları geri çevirmiyor. Çünkü “Allah ağlayanları sever…”
Bebek annesine her istediğini ağlaya ağlaya yaptırır. Kul da mevlasına yakara yakara, yanık bir gönülle isteklerini sıralar. Bir annenin merhametinden daha merhametli olan Rabbimiz senin isteklerini mi geri çevirecek? O’nun şanı yücedir. Kerem ve ihsan sahibidir. Kul edeple Rabbinin rızası için gözyaşı dökerse her damlasının mislince karşılığını mevlasından alır. Yeter ki merhametinden ümit kesmeyelim. Şunu asla unutmayın! Rabbine ağlayan kurtuldu.
Ben tasamı ve hüznümü ancak Allah’a arz ederim. Ve ben Allah tarafından, sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim.” (Yusuf Suresi, 86. Ayet)
Hz Yakup as Yusuf as olan aşırı bağlılığı ve muhabbeti onun imtihanı oldu. Allahu teala sevdiği kullarının kalbinde kendisinden başka hiç bir şeye aşırı tutkuyu murat etmez.
Yakup as imtihanını, yine onu imtihan edene anlattı, ona ağladı ve sabrı Cemile erişti.(güzel sabır)

Kısacası ; meyvenin olgunlaşması nasıl onu besleyen bir takım vitaminlerden geçiyorsa, insanın olgunlaşması da gam ve kederden geçiyor. Sabır ile incelen , inci tanesi oluyor. Çekilen çileye gösterilen sabrın sonunda kalpte iman, İhlas ve takva cevheri parıldıyor. O halde sende;
“Ve li-rabbike fasbir” (وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۜ)
“Rabbin için sabret”
Dünyaya gelirken de… Giderken de…

KENDİ KALEMİMDEN…