DİLİ BUĞDAY…

Kibir ve zarafet aynı bedende bulunur mu? Birisi iblisin huyu diğeri insanda bulunan eşsiz derin bir kuyu… Evet çok derin. Zerafeti anlatmak hele birde onun girdiği yeri tarif etmek eşsiz ve derin kuyular gibidir. Dili zarif olanın zarafeti sözcüklerine dökülür. İşte kuyudaki engin derin anlamların sırrıda, burda yatar.
Kimine göre zerafet; süslü giyim veyahut bulunduğu ortam ile ölçülebilir. Ancak biz dili zarif olanı daha evla buluyoruz. Çünkü bizim Peygamberimiz’in (sav) “güzel söz sadakadır” hadisi şerifine binaen zarifliğin ölçüsünü dil olarak benimsiyoruz. Nitekim atalarımızın “tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır ” sözünü kulağımıza küpe yapan anne babalarımız, dilin ince dokusunu, karşı tarafa etkisini anlatmaya çalışmışlardır.
Dil ile ilgili bir çok söylenmiş söz olsa da bizler büyüklerimizin öğütlerini tutarak en zarif ve anlamı derin olanı alıyoruz.
“Bugday ekmeğin yoksa, buğday dilinde mi yok? ” Sözlerime başlarken zarif bir dil demiştim. İnsanın gönlü çekmesede, karşısında duran buna layık olmasada ; Allah’ın ona verdiğini, rızası üzere kullanmayı öğrenecek. Zarif bir dil olacak. Buğday gibi bereketli olacak. Bir başakta binlerce tanenin yer aldığı gibi o dilde kulağı, kalbi ve insanın bütün bedenini ele geçirecek tane tane kelamlar yayılacak. Bu bereket bu dile nereden hasıl olacak? Buğdayın iri bir başakta, dolu tanecikler olması neye bağlıdır? Tabiki tohumun kalitesine… Peki ekilen tarlanın verimli olması… Onun yanında tohumu eken çiftçinin kalitesi, bilgisi! ekim çalışması… İşte çiftçinin ekimi, tarlanın verimi, buğdayın ürünü… Sondan başa doğru sıralayınca çiftçinin kalitesi öne çıkıyor.

Sözü söyleyen kişinin de kalitesi çok önemli. Ona o konuşma kabiliyetini veren nedir? Nasıl böyle, bu dili zarif ince detaylar ile doldurabiliyor?

Dil ile söyler, kalbe nakşeyler, birde sözü ona öğreten … Öğreten kalbi dolduruyor. Kalpde dolunca dile vuruyor. Dil, kalpde olanı sözcüklere döküyor.
O halde öğretenin o gönüle taht kurduğunu verdiği meyveden anlayabilir miyiz? Elbette…
Gönlünüze; dilinize güzel sözler söyletecek olanları alın. Bu da Allah ve Resulünü sevenlerden geçer. Seven mutlaka sever, sevdirir, sevdirtir. Unutmayın kalp kimi severse dil daima onu zikreder.
Zarif bir dil isteyen; zarafetin en güzel örneği olan Allah’ın Resulunu kalbinde barındırır. Onun barındığı yerler gül bahçesi olur. Ve bahcenin sahibi ziyaretine gelenlere ancak gül kokusu ikram eder.
Kalbi Allah’ın Resûlü ile dolu olanın, dilindeki sözü de Allah ve Resulü olur.

Mevla teâlâ sevgisini ve sevgilisini gönüllere nakşeylesin. Dillerine de zikrini bahşeylesin. Amin…

KENDİ KALEMİMDEN…