Mukabeleden ayetler..

وَسَارِعُوٓا۟ إِلَىٰ مَغْفِرَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
“Rabbinizin bağışlamasına ve genişliği göklerle yer kadar olup takvâ sahipleri için hazırlanmış bulunan cennete birbirinizle yarışırcasına koşun.” Âli İmran 133.

Şu hâdise, sahâbe-i kirâmin cennete koşuşuna güzel bir misal teşkil eder:
Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Bedir’de ashabını cihâda teşvik etmiş ve onlara cenneti hatırlatmıştı. Düşman iyice yaklaşınca da:
“-Haydi, genişliği göklerle yer kadar olan cennet için kalkın!” buyurmuştu.
Bunun üzerine Hazreti Umeyr bin Humâm (r.a.) atılarak:
“-Ey Allah’ın Rasûlü! «Genişliği göklerle yer kadar olan cennet» mi buyurdunuz?” dedi. Allah Resûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-:
“-Evet” cevabını verdi. Umeyr:
“-Ne iyi, ne âlâ!” dedi. Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
“-Niçin öyle dedin?” diye sorunca:
“-Hayır vAllahi yâ Resûlullah başka bir şey için değili, sadece cennet ehlinden olmak için böyle söyledim” dedi. Allah Resûlü -sallallahu aleyhi ve sellem- ona:
‘-Sen cennet ehlindensin!” müjdesini verdi.
Umeyr cihâda kuvvetli girmek için torbasından birkaç hurma çıkarıp yemeye başladı. Buna daha fazla sabredemeyerek:
“-Bu hurmaları yiyinceye kadar yaşayacak olursam, gerçekten bu uzun bir hayat olacaktır. Onlar bitinceye kadar burada oturursam dünyaya karşı fazla hırs göstermiş olurum” dedi ve elindeki hurmaları fırlatarak kılıcını çekip düşmanla savaştı ve sonunda şehid düştü. (Bk. Buhari, Megâzi 17; Müslim, Imâret 145; Muvatta’, Cihâd 42)